Το Hashimoto και η παχυσαρκία μπορούν να συνυπάρχουν και να κάνουν τη διαχείριση του βάρους ιδιαίτερα δύσκολη.
Τα τελευταία χρόνια φάρμακα της κατηγορίας GLP-1 —όπως η semaglutide— και ο διπλός αγωνιστής GLP-1/GIP tirzepatide έχουν αλλάξει σημαντικά τη θεραπεία της παχυσαρκίας.
Ένα πολύ σημαντικό σημείο:
Το Hashimoto από μόνο του δεν είναι το ίδιο με τον καρκίνο του θυρεοειδούς και δεν σημαίνει αυτομάτως ότι κάποιος δεν μπορεί να λάβει φάρμακο GLP-1.
Η απόφαση όμως πρέπει να λαμβάνεται από γιατρό με βάση ολόκληρο το ιστορικό.
Και υπάρχει ένα ακόμη πρακτικό ζήτημα για όσους παίρνουν λεβοθυροξίνη.
Με μεγάλη απώλεια βάρους, οι ανάγκες σε θυρεοειδική ορμόνη μπορεί να αλλάξουν. Έχει δημοσιευθεί περίπτωση ασθενούς με υποθυρεοειδισμό που, μετά από σημαντική απώλεια βάρους με semaglutide, χρειάστηκε μείωση της λεβοθυροξίνης λόγω υπερβολικής καταστολής της TSH.
Νεότερα δεδομένα τονίζουν ακριβώς αυτό το κενό: χρειάζεται καλύτερη παρακολούθηση των θυρεοειδικών εξετάσεων σε ασθενείς που χρησιμοποιούν GLP-1 αγωνιστές, ιδιαίτερα όταν λαμβάνουν λεβοθυροξίνη και χάνουν σημαντικό βάρος.
Για τη tirzepatide υπάρχουν επίσης αναφορές και νεότερα δεδομένα για θυρεοειδικές μεταβολές, αλλά η ανθρώπινη βιβλιογραφία παραμένει περιορισμένη και δεν επιτρέπει να συμπεράνουμε ότι το φάρμακο προκαλεί Hashimoto.
Τι πρέπει να παρακολουθείται;
TSH και FT4 σύμφωνα με τον ενδοκρινολόγο.
Η δόση λεβοθυροξίνης όσο αλλάζει το βάρος.
Η μυϊκή μάζα και η πρόσληψη πρωτεΐνης.
Γαστρεντερικές ανεπιθύμητες ενέργειες.
Η συνολική μεταβολική εικόνα.
Συμπέρασμα
Δεν αντιμετωπίζουμε το Hashimoto αυξάνοντας τη δόση θυροξίνης για να αδυνατίσουμε. Και δεν ξεκινάμε GLP-1 φάρμακα χωρίς ιατρική ένδειξη.
Όταν όμως υπάρχει παχυσαρκία και σωστή ένδειξη, η σύγχρονη φαρμακοθεραπεία του βάρους μπορεί να αποτελέσει μέρος ενός οργανωμένου θεραπευτικού σχεδίου, με παράλληλη παρακολούθηση του θυρεοειδούς.
