Το δέρμα δεν είναι ένα απομονωμένο όργανο.
Τα τελευταία χρόνια η επιστήμη μιλά όλο και περισσότερο για τον άξονα εντέρου–δέρματος, ένα δίκτυο επικοινωνίας στο οποίο συμμετέχουν μικροοργανισμοί, ανοσολογικοί μηχανισμοί και μικροβιακοί μεταβολίτες.
Στην ψωρίαση και στην ατοπική δερματίτιδα έχουν παρατηρηθεί διαφορές στη σύνθεση του εντερικού μικροβιώματος σε σχέση με υγιείς ομάδες.
Αυτό όμως είναι συσχέτιση, όχι απόδειξη ότι η δυσβίωση είναι η αιτία της δερματοπάθειας.
Μάλιστα, μετα-ανάλυση 19 μελετών και 1.104 συμμετεχόντων βρήκε ότι μικροβιακές παρεμβάσεις όπως προβιοτικά και συνβιοτικά εμφάνισαν μέσο όφελος στην ατοπική δερματίτιδα, αλλά τα αποτελέσματα διέφεραν πολύ μεταξύ των μελετών. Στην ψωρίαση το συνολικό αποτέλεσμα δεν ήταν στατιστικά σημαντικό.
Άρα τι κάνουμε;
Δεν αντικαθιστούμε τη δερματολογική θεραπεία.
Αξιολογούμε όμως:
διατροφή, βάρος, ύπνο, στρες, κάπνισμα και επίμονα γαστρεντερικά συμπτώματα.
Συμπέρασμα: Το μέλλον πιθανόν θα είναι πιο εξατομικευμένο και θα λαμβάνει υπόψη και το μικροβίωμα. Αλλά σήμερα ο άξονας εντέρου–δέρματος είναι συμπληρωματικό εργαλείο κατανόησης, όχι μαγική θεραπεία.
