Ένας χειρουργός μπορεί σήμερα να πραγματοποιεί μία επέμβαση χρησιμοποιώντας ρομποτικό σύστημα, τρισδιάστατη απεικόνιση και εργαλεία που μειώνουν το φυσιολογικό τρέμουλο του χεριού.
Παράλληλα, αλγόριθμοι τεχνητής νοημοσύνης μπορούν να αναλύουν αξονικές και μαγνητικές εικόνες, να υποστηρίζουν τον προεγχειρητικό σχεδιασμό και να επεξεργάζονται δεδομένα κατά τη διάρκεια μιας επέμβασης.
Η ρομποτική υπόσχεται μεγαλύτερη ακρίβεια και μικρότερες τομές σε συγκεκριμένες επεμβάσεις.
Αλλά η πραγματικότητα χρειάζεται ισορροπία.
Οι συστηματικές ανασκοπήσεις επισημαίνουν ότι παραμένουν ζητήματα:
κόστους, εκπαίδευσης, πρόσβασης, ευθύνης, διαφάνειας των αλγορίθμων και έλλειψης μακροχρόνιων δεδομένων για ορισμένες εφαρμογές.
Η ρομποτική δεν σημαίνει ότι «το ρομπότ χειρουργεί μόνο του».
Στις περισσότερες σύγχρονες εφαρμογές, ο άνθρωπος παραμένει ο κεντρικός χειριστής και υπεύθυνος για τις αποφάσεις.
Το μέλλον
Η μεγαλύτερη αλλαγή πιθανότατα δεν θα είναι «άνθρωπος ή μηχανή».
Θα είναι:
γιατρός + τεχνητή νοημοσύνη + ρομποτική + καλύτερα δεδομένα
