«Έχω αυτοάνοσο. Ποιο προβιοτικό να πάρω;»
Είναι μία από τις πιο συχνές ερωτήσεις. Η επιστημονική απάντηση όμως δεν είναι ένα συγκεκριμένο προϊόν.
Νεότερη συστηματική ανασκόπηση και μετα-ανάλυση 12 τυχαιοποιημένων μελετών με 703 ασθενείς εξέτασε προβιοτικά, πρεβιοτικά και συνβιοτικά σε αυτοάνοσα νοσήματα. Παρατηρήθηκαν μειώσεις σε ορισμένους φλεγμονώδεις δείκτες, όπως IL-6, TNF-α και hs-CRP. Σε υποομάδες υπήρχαν ενδείξεις οφέλους σε ρευματοειδή αρθρίτιδα και πολλαπλή σκλήρυνση.
Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι:
τα προβιοτικά θεραπεύουν το αυτοάνοσο.
Οι μελέτες είναι σχετικά μικρές, τα στελέχη διαφέρουν, οι δόσεις διαφέρουν και η διάρκεια παρακολούθησης είναι περιορισμένη.
Και αυτό είναι το κλειδί:
δεν είναι όλα τα Lactobacillus ίδια και δεν είναι όλα τα Bifidobacterium ίδια.
Η δράση ενός προβιοτικού είναι συχνά συγκεκριμένη για το στέλεχος και για την κλινική κατάσταση.
Τι πρέπει να εξετάζουμε;
Το αυτοάνοσο νόσημα.
Τα εντερικά συμπτώματα.
Το ιστορικό αντιβιοτικών.
Τη διατροφή.
Τα φάρμακα.
Και τον πραγματικό στόχο της παρέμβασης.
Συμπέρασμα: Το προβιοτικό δεν πρέπει να επιλέγεται επειδή «έχει 30 δισεκατομμύρια βακτήρια». Πρέπει να υπάρχει συγκεκριμένος λόγος χρήσης.
