Για χρόνια η συζήτηση για τον ύπνο επικεντρωνόταν σχεδόν αποκλειστικά στη διάρκειά του. Σήμερα η έρευνα στρέφεται και σε έναν δεύτερο παράγοντα: πόσο σταθερό είναι το ωράριο ύπνου και αφύπνισης από ημέρα σε ημέρα.
Συστηματική ανασκόπηση του 2025 εξέτασε τη σχέση της τακτικότητας του ύπνου με καρδιομεταβολική υγεία, γνωστική λειτουργία, φλεγμονή και θνησιμότητα. Παράλληλα, νεότερη ανασκόπηση συνδέει την έντονη αστάθεια του ύπνου με παχυσαρκία, μεταβολικό σύνδρομο, διαβήτη και καρδιαγγειακή νόσο.
Αυτό σημαίνει ότι ένας άνθρωπος μπορεί να κοιμάται επτά ή οκτώ ώρες, αλλά αν τη μία ημέρα κοιμάται στις 22:30 και την επόμενη στις 03:00, ο κιρκάδιος ρυθμός δέχεται διαφορετικά σήματα.
Δεν χρειάζεται απόλυτη στρατιωτική πειθαρχία. Χρειάζεται όμως μια σχετικά σταθερή ώρα ύπνου και αφύπνισης, έκθεση σε φως το πρωί και περιορισμός έντονου φωτός αργά τη νύχτα.
Συμπέρασμα: Η ποιότητα του ύπνου δεν είναι μόνο «πόσο». Είναι και πότε και πόσο σταθερά.
