Η ζάχαρη δεν είναι δηλητήριο. Το πρόβλημα είναι η ποσότητα, η συχνότητα και το συνολικό διατροφικό περιβάλλον.
Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας συστήνει τα ελεύθερα σάκχαρα να αποτελούν λιγότερο από το 10% της συνολικής ημερήσιας ενέργειας και αναφέρει ότι περαιτέρω μείωση κάτω από 5% μπορεί να προσφέρει πρόσθετα οφέλη.
Ελεύθερα σάκχαρα δεν είναι μόνο η ζάχαρη που βάζουμε στον καφέ. Περιλαμβάνουν και σάκχαρα που προστίθενται σε αναψυκτικά, γλυκά, πολλά επεξεργασμένα τρόφιμα, μέλι, σιρόπια και χυμούς.
Γιατί μας ενδιαφέρει η γλυκόζη;
Οι επαναλαμβανόμενες υψηλές μεταγευματικές αυξήσεις, ιδιαίτερα όταν συνυπάρχουν υπερβάλλον βάρος, χαμηλή φυσική δραστηριότητα και αντίσταση στην ινσουλίνη, αποτελούν μέρος μιας ευρύτερης μεταβολικής εικόνας.
Η ποιότητα των υδατανθράκων έχει σημασία. Ο WHO δίνει έμφαση σε φρούτα, λαχανικά, όσπρια και δημητριακά ολικής άλεσης ως βασικές πηγές υδατανθράκων και φυτικών ινών.
Και το έντερο;
Μια διατροφή πλούσια σε φυτικές ίνες προσφέρει υπόστρωμα στο εντερικό μικροβίωμα. Αντίθετα, όταν μεγάλο μέρος της διατροφής προέρχεται από γλυκά ποτά και υπερεπεξεργασμένα τρόφιμα, συνήθως μειώνεται η διατροφική ποικιλία.
Τρεις απλές κινήσεις
Πίνουμε περισσότερο νερό αντί για ζαχαρούχα ποτά. Επιλέγουμε ολόκληρο φρούτο αντί για χυμό. Συνδυάζουμε τον υδατάνθρακα με πρωτεΐνη, φυτικές ίνες και κίνηση μέσα στην ημέρα.
Συμπέρασμα
Δεν χρειάζεται να «μην ξαναφάμε ζάχαρη».
Χρειάζεται να πάψει η ζάχαρη να αποτελεί καθημερινό υπόβαθρο της διατροφής.
