Οι στατίνες είναι από τα περισσότερο μελετημένα φάρμακα στην καρδιολογία.
Η βασική τους δράση είναι να μειώνουν την LDL χοληστερόλη και μέσω αυτής να μειώνουν τον κίνδυνο εμφράγματος, ισχαιμικού εγκεφαλικού και άλλων αθηροσκληρωτικών συμβαμάτων.
Στη δευτερογενή πρόληψη, δηλαδή σε ανθρώπους που έχουν ήδη καρδιαγγειακή νόσο, το όφελος είναι ιδιαίτερα καλά τεκμηριωμένο. Στην πρωτογενή πρόληψη η απόφαση εξαρτάται από τον συνολικό καρδιαγγειακό κίνδυνο και όχι μόνο από έναν αριθμό χοληστερόλης.
Ένα από τα μεγαλύτερα θέματα γύρω από τις στατίνες είναι ο μυϊκός πόνος.
Μεγάλη μετα-ανάλυση ατομικών δεδομένων από τυχαιοποιημένες μελέτες έδειξε ότι υπάρχει μια μικρή πραγματική αύξηση του κινδύνου μυϊκού πόνου ή αδυναμίας, κυρίως κατά τον πρώτο χρόνο. Όμως πάνω από το 90% των μυϊκών συμπτωμάτων που αναφέρθηκαν σε ανθρώπους που έπαιρναν στατίνη δεν αποδόθηκαν τελικά στο ίδιο το φάρμακο.
Ακόμη και σε ασθενείς που έχουν ιστορικό μυϊκών συμπτωμάτων από στατίνη, νεότερη μετα-ανάλυση δείχνει ότι αρκετοί μπορούν να επανεκτεθούν σε διαφορετική στατίνη ή διαφορετικό σχήμα με κατάλληλη παρακολούθηση.
Συμπέρασμα
Δεν είναι σωστό ούτε «οι στατίνες είναι δηλητήριο» ούτε «όλοι πρέπει να παίρνουν στατίνη».
