Το νερό είναι απαραίτητο για κάθε κύτταρο του οργανισμού. Συμμετέχει στη ρύθμιση της θερμοκρασίας, στην κυκλοφορία, στη λειτουργία των νεφρών και του πεπτικού και στη μεταφορά θρεπτικών συστατικών. Όταν όμως μιλάμε για αυτοάνοσα, χρειάζεται να ξεχωρίζουμε την καλή ενυδάτωση από υπερβολικούς ισχυρισμούς.
Δεν υπάρχουν στοιχεία ότι το να πίνει κάποιος πολύ περισσότερο νερό μπορεί να «καθαρίσει» το ανοσοποιητικό ή να θεραπεύσει ένα αυτοάνοσο νόσημα.
Υπάρχουν όμως καταστάσεις όπου τα υγρά έχουν ιδιαίτερη πρακτική σημασία. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το σύνδρομο Sjögren, στο οποίο η ξηροστομία οφείλεται στη δυσλειτουργία των σιελογόνων αδένων. Οι μικρές γουλιές νερού μπορούν να προσφέρουν προσωρινή ανακούφιση, αλλά δεν αποκαθιστούν την παραγωγή σάλιου. Οι σύγχρονες ανασκοπήσεις δίνουν έμφαση σε εξατομικευμένες παρεμβάσεις, υποκατάστατα σάλιου και, όταν υπάρχει ένδειξη, φαρμακευτικές θεραπείες.
Το ίδιο ισχύει και γενικότερα: άνθρωποι με αυτοάνοσο μπορεί να έχουν διαφορετικές ανάγκες ανάλογα με φάρμακα, πυρετό, διάρροια, νεφρική ή καρδιακή λειτουργία.
Τι κρατάμε
Η σωστή ενυδάτωση είναι βασική για τη φυσιολογική λειτουργία του σώματος. Δεν αποτελεί όμως θεραπεία του αυτοάνοσου.
